Tag procesverbetering

Testen: Een filosofisch retrospectief

Eerst programmeren de programmeurs, dan testen de testers: het komt niet vaak voor dat zo’n voor de hand liggend idee zoveel misvattingen herbergt. Welk aannames liggen ten grondslag aan dat idee? En wat gebeurt er wanneer we die aannames kritisch tegen het licht houden?

Waarom testen testers?

Tijdens een Retrospective gaf onze tester aan dat hij omkwam in het werk. Eigenlijk verbaasde niemand dat. Ons team bestaat uit vijf ontwikkelaars en één tester, en die ene tester is verantwoordelijk voor het schrijven van geautomatiseerde tests voor de code van al die vijf ontwikkelaars. Je kunt op je vingers natellen dat die situatie niet houdbaar is. – Dus wat te doen?

Testen: een retrospectief in vijf fasen

Het leek me zinvol om te reflecteren op de ontwikkeling die mijn team en ik door hebben gemaakt op het gebied van testen. Want – en dat is goed nieuws – de manier waarop we het testen van onze software aanvliegen is radicaal veranderd sinds ik begon als ontwikkelaar.

Drie kernwaarden

Onlangs beschreef ik hoe het formuleren van kernwaarden zou kunnen helpen in het verbeteren van het softwareontwikkelproces. Als oefening heb ik, voor mezelf, drie van zulke waarden geformuleerd, drie zaken die ik persoonlijk belangrijk vind wanneer ik software ontwikkel.

Formuleer je kernwaarden

Hoe ziet softwareontwikkeling er – volgens jou – idealiter uit? Hoe functioneert een ontwikkelteam op de toppen van z’n kunnen? Wat is de verhouding tot hun stakeholders en collega’s? Hoe ondersteunt het management daarin? – Als je dat plaatje eenmaal scherp hebt, wat kun je dan concluderen over de kernwaarden van waaruit je software ontwikkelt?

Doe je wel écht aan continuous integration?

Clare Sudbery stelde een goede vraag op GOTO Amsterdam: doe je écht aan continuous integration (CI), of denk je dat alleen maar? Dat roept de vraag op: wat is “echte” CI?

De tester als code reviewer

Mijn team heeft onze tester onlangs tot verplichte reviewer gemaakt voor elk pull request (PR). Hij heeft een heel specifieke opdracht – drie, eigenlijk: 1. Ga na of het PR unit- of integratietests bevat. Zo nee, keur het PR dan af. 2. Ga na of je de unit- en/of integratietests kunt begrijpen. Zo nee, keur het PR dan af. 3. Ga op basis van de unit- en/of integratietests na of de code werkt zoals bedoeld. Zo nee, keur het PR dan af. Pas als aan alle drie voorwaarden is voldaan, is het PR klaar om naar de main branch te mergen.

Iteratief verbeteren in de praktijk

Er was een briefje op de deur geplakt, de deur richting de wc’s: “Dicht houden in verband met de kou!” Er was een dingetje dat je moest weten. Als die deur eenmaal dicht was, dan kon je de afdeling softwareontwikkeling alleen nog maar uit – niet meer in. Een slimme ontwikkelaar liet die deur dus op een kier staan. En we waren allemaal slimme ontwikkelaars – misschien was het daarom wel zo koud, bedenk ik nu.

Het is niet jouw verantwoordelijkheid een onmogelijke deadline te halen

Er gebeurt iets wonderlijks wanneer je tegen een ontwikkelteam zegt dat die en die feature een deadline heeft: ze gaan hun best doen om die deadline te halen. Dat is een nobel streven, natuurlijk. Maar het is ook een gevaarlijk gegeven. Want niet elke deadline voor elke feature is even realistisch. Een team dat, ongeacht de haalbaarheid, gaat rennen om die deadline te halen, werkt zichzelf – en haar stakeholders – in de nesten.

Leren leren op het werk

De mens is een lerend wezen. Wie zijn ogen ervoor openhoudt, ziet dat we haast elke dag wel een nieuw inzicht opdoen. Maar zodra men aan het werk gaat, lijkt een groot deel van de mensen die lerende houding thuis te laten. Sterker nog, goedbedoelde leerinitiatieven worden van tijd tot tijd zelfs met vijandigheid begroet. Waarom? Zijn we toch niet zo lerend als je op voorhand zou denken?