Tag leermoment

Tevreden ontwikkelaars én stakeholders dankzij speelruimte

Dit is denk ik voor veel teams een herkenbare situatie: de ene Sprint verbranden jullie achttien effort points, de volgende twintig, de keer daarop vijftien. Wat is dan de capaciteit van het team? Hoe kun je voorspellen wat jullie de volgende Sprint gaan opleveren, als de capaciteit fluctueert van keer tot keer? Het antwoord is: dat kun je niet. Maar in The Art of Agile Development van James Shore vond ik hier een oplossing voor.

De ontwikkelaar als chirurg

Working Effectively with Legacy Code van Michael Feathers staat vol met adviezen waar je cleancodershart een slag van overslaat. Vrijelijk raadt Feathers je aan encapsulatie uit het raam te smijten of onhandelbare methods zomaar tot class te promoveren. Zijn inzichten gaan lijnrecht in tegen alle richtlijnen om goede, onderhoudbare code te schrijven. Het boek is zonder twijfel een aanrader voor elke softwareontwikkelaar.

Wat je aanpakt weegt licht

De vloek van een goed functionerend team is dat de organisatie daarvan vindt: die kunnen dit en dat best erbij hebben. De zegening van een goed team is dat de organisatie daarin meestal wel een punt heeft. Dat gezegd hebbende, mijn team was niet blij toen we de opdracht in onze mik geschoven kregen om een bedrijfskritische legacy applicatie door te lichten. We hebben ons werk voor die applicatie lange tijd zo ver mogelijk naar achteren geschoven. Maar enkele Sprints terug was het dan toch zo ver. En eerlijk gezegd: het viel alleszins mee.

De standaard versus de business

Onze business volgt de QTI-standaard, maar ze gebruiken niet alles. Zo bestaat er - op dit moment - nog geen behoefte om Items te construeren die uit meerdere rijen bestaan. Bij het modelleren van ons domein werden we voor een keus gesteld: volgen we de QTI-standaard bij het uitschrijven van ons model? Of leggen we alleen vast wat de business nodig heeft, en laten we ons eigen model daarmee afwijken van de standaard? Concreet: ondersteunen we meerdere rijen of niet?

Legacy code en Test-Driven Development

TDD gaat over het toevoegen van nieuwe features - per definitie. Immers, wie tests toevoegt voor bestaande code is niet test-driven aan het developen. Maar de meeste ontwikkelaars werken helemaal niet aan greenfield-applicaties. Ze slepen zich dag na dag, week na week door het moeras dat we legacy code noemen. TDD lijkt te zijn weggelegd voor de lucky few onder ons die nieuwe applicaties mogen ontwikkelen. De rest van ons mag ploeteren in bestaande drek. Maar die conclusie gaat toch niet helemaal op.

Aansluiting (z)onder emoties

Onlangs mocht ik getuige zijn van een mooi moment. In een video-opname van een coachingsgesprek, zei de coachee van één van mijn medecursisten, met een verwonderde trilling in haar stem: “Goh, zo had ik het nou nog nooit bekeken.” Haar coach stelde toen de vraag die, denk ik soms, wordt gezien als de heilige graal onder de coaches(-in-opleiding?): “Wat voel je daarbij?”

Agile en Test-Driven Development

De meeste ontwikkelaars (waaronder ondergetekende!) schrijven als volgt code. Ze bekijken de specificaties en beginnen vervolgens te klungelen. Dat duurt een tijd, totdat ze iets hebben wat werkt. Of dat zo is, verifiëren ze middels handmatige tests. Pas als de code werkt als bedoeld, schrijft men - als het goed is! - een reeks geautomatiseerde tests. Het is een hardnekkig misverstand dat TDD deze praktijk van software schrijven omdraait: eerst de geautomatiseerde tests (meervoud!) schrijven, en dan pas de productiecode. De werkelijkheid ligt wat genuanceerder.

Enums, switch statements en SOLID - deel 7

Een eeuwigheid geleden - april vorig jaar - schreef ik een reeks blogs over wat logica die rondom een Enum gebouwd was. Bijna een jaar na dato stel ik de vraag: wat probeerde ik nu eigenlijk te bereiken? - Eigenlijk was mijn use case betrekkelijk eenvoudig. Ik wilde wat logica kunnen koppelen aan een Enum-waarde, dat is alles. Sterker nog, die wens is niet alleen eenvoudig, hij is ook ontzettend generiek. Dat is een significante observatie. Gezien de generieke aard van het codeerprobleem, is er eigenlijk geen enkele reden waarom ik code zou moeten schrijven het probleem op te lossen.

Een GIF zegt meer dan duizend woorden

De mogelijkheid om eenvoudig met GIF-jes te kunnen communiceren is één van de meest gewaardeerde features die Microsoft Teams heeft, als je het mij vraagt. Maar waarom? Want strikt genomen kan het doel van die applicatie - asynchrone communicatie bewerkstelligen voor gedistribueerde teams - ook worden bereikt zonder deze feature. Sterker nog, misschien zou onze communicatie wel vlotter verlopen als ik niet elk gesprek ontspoor met bewegend beeld!

De leercurve van Angulartests beklimmen - deel 4

Wat is de kern van ons onderhoudprobleem? Codeduplicatie - of liever: de duplicatie van informatie. Het opzetten van een bepaalde service en haar afhankelijkheden gebeurt voor elke (reeks) test(en) handmatig in de beforeEach-methode. Als dezelfde afhankelijkheid in twee verschillende reeks testen voorkomt, moet de ontwikkelaar deze twee keer uitschrijven. Maar is dat nu echt nodig?