Navelstaren

Het jochie is nu lead developer. – Wat betekent dat?

Ik heb minder met code, tegenwoordig. Ik codeer nog wel, natuurlijk, elke dag. Maar mijn focus heeft zich verlegd van het produceren van zo goed mogelijke code, naar het produceren van een team dat zo goed mogelijke code produceert.

Mijn rol is: ervoor zorgen dat iedereen op dezelfde lijn zit. De lijn is: wat ik in de loop der jaren heb geleerd wat de lijn zou moeten zijn.

*

Met iedereen in mijn team heb ik eens in de zoveel weken een halfuurtje. Om te kijken hoe het met ze gaat, waar ze tegenaan lopen. Om na te gaan of onze verwachtingen in elkaars verlengde liggen. Of zij iets anders of beter kunnen doen. Of ik iets anders of beter kan doen.

Het is interessant: geef mensen een halfuurtje van je aandacht, en ze weten je de rest van de tijd ook makkelijker te vinden. Dan vragen ze: “Hoe moet ik zus aanpakken?” En dan zeg ik: “Wat probeer je te bereiken?” En dan zeggen ze: “Zo.” En dan komen we tot de conclusie: “Maar dan hoef je helemaal niet zus.” En dan zijn we allebei blij. (Meestal zijn we allebei blij.)

Vaak is mijn rol: te vragen of dat werkelijk het probleem is dat je op wil lossen. Of: het probleem dat je nu op wil lossen. Jarenlang oefenen met Test-Driven Development (TDD) heeft me geleerd een probleem in kleine brokjes op te hakken. En de brokjes te wegen op een schaal van belangrijkheid.

Zo: implementeer geen abcde; begin met a, doe dan b; vraag feedback en ga na of c en d en e überhaupt nog allemaal wel nodig zijn. – Ook: een refactoring is wat anders dan het toevoegen van een feature. Ben je bezig met het een of met het ander? Hoe vaak heb ik mezelf niet voor de gek gehouden wanneer ik zei: “Dat pak ik ook wel even mee!” – even, ja vast!

Mijn rol is – vaak: mensen uit hun flow halen, zodat ze kritisch kunnen kijken naar wat ze aan het doen zijn. En als ze denken: dat hoef ik helemaal niet te doen, dan doe ik mijn werk goed.

*

Het heeft zijn impact op mijn schrijverij. Hoewel ik graag code schrijf – nog steeds –, is de behoefte om over code te schrijven niet meer zo daar – niet zoals vroeger. De problemen die ik tegenkom zijn mensenproblemen. Ze zijn rommeliger, laten zich minder makkelijk verpakken tot een eenvoudig inzicht in achthonderd woorden.

Ik worstel met dit, mijn blog. – Waarom? – Het lukt me niet mijn gedachten in een structuur te dwingen. Ik wil mijn gedachten ook lang niet altijd in een structuur dwingen. – Anderen doen het harde werk hun gedachten te structureren. Ik zuig hun ideeën op en herkauw ze, ik kauw ze uit.

Verschillende ideeën spelen door mijn hoofd voor praatjes. Maar de ideeën zijn: de ideeën van anderen, in de vorm van de ander. Ik interesseer me voor continuous deployment en de veranderingen in werkwijze die daarvoor nodig zijn – TDD, pairing, trunk-based development. Maar anderen leggen het beter uit dan ik.

En ik denk dat ik zie wat ik zie.

*

Het is ook de politiek, dat komt er ook bij kijken. Jeetje, wat een politiek!

Het is ook dat: wil ik over de politiek schrijven? De politiek, de politiek: dat is doordeweeks al vermoeiend genoeg, wil ik daar ook nog de vrijdagochtend aan kwijt?

Het is: dat je argument na argument aandraagt voor – daar gaan we het verder niet over hebben – en dat daar niks mee gedaan wordt. Men vraagt, doe anders een proof of concept (POC). Dus je zet je over je bezwaren heen, en de POC levert je nog vijf nieuwe bezwaren aan.

Is dat dan tunnelvisie? – En van wie? Van mij of van de ander? Of van ons allebei.

Maar het is: het gevoel dat het argument niet de doorslag geeft. Misschien geeft het ook niet de doorslag. Erger nog: wat als de positie van degene die het zegt de doorslag geeft? Maar dan zegeviert niet het beste argument – of toch op zijn minst: wat ik inschat als het beste argument.

Als ik daar moeite mee heb, spreekt dan mijn ego of mijn geweten? – Dat is de worsteling, natuurlijk.

Wil ik daar over schrijven?

*

Hé, begrijp me niet verkeerd. Het is leuk om lead developer te zijn. Het boek van Anemari Fiser over het onderwerp is zeer de moeite waard!

Maar ik zou liegen als ik niet zou zeggen dat het soms ook verdomd vermoeiend is.

bedrijfscultuur · politiek · samenwerking · software ontwikkelaar (rol) · teamcultuur · verantwoordelijkheid