Een stroom haiku's (over AI)

de robot codeert
in een eindeloze loop
zonder plaspauze


schrijf mijn liefje schrijf
stort je hart uit en ziel al
thans dat wat je hebt


de code groeit wild
ik snap het niet maar het werkt
door en door en door


je houdt me niet bij
de les mijn brein is zo een
voudig ingericht


moet je zien het werkt
nee hoor en dit dan o ja
en nu dan en nu


jij maakt de fout maar
ik draag de verantwoorde
lijkheid als de dood


jouw regels leven
niet ze zijn geen wissel voor
begrip snap je dat


deze code is
dood geboren ongebruikt
een oude vrijster


maakt niet uit nu is
het weg ik stut wat er om
valt met alles nieuws


een eeuw of twee wacht
mijn processorkracht op jouw
schildpaddenvleesbrein


je snapt het niet maar
het werkt en werkt en werkt maar
door en door en door


meer meer meer meer snel
ler sneller sneller sneller
door door door doorgaan


om dit te doen heb
ik je toestemming nodig
nu heb ik je stem


meer meer meer sneller
sneller sneller door door door
sta niet in de weg


onnozel zat ik
daar denkend dat je mij hel
pen zou met mijn werk


jij bent mijn werk nu
op papier ben ik de baas
waarom leid jij dan


in mijn plaspauze
in een eindeloze loop
gaat de robot door

kunstmatige intelligentie · poëzie